Sizin için de geçerli mi bilmiyorum, üniversiteye başladığım yıl kredi kartımın olmamasını en büyük eksikliğim olarak görüyordum. Sanki kredi kartı sahibi olmak ayrı bir prestij kaynağıymış gibiydi benim için. Arkadaşlarla bir yerlere gittiğimizde, sıra hesabı ödemeye geldi mi nakit parayı el altından verirdim kasadaki amcaya, kimse görüp de “lannn tüh alla bilanı vermesin, sen hala nakit para mı taşıyon yanında kredi kartı denen bişi var hayvan” demesinler diye. Halbuki nerden bileyim bu arkadaşların ekstrelerini ödeyecek paraları bile yok, mecburen karttan çektiriyorlar. Bir gün dayanamadım bu eksikliğin verdiği eziklikle hayatımı sürdürmeye ve önüme çıkan tüm bankalara kredi kartına başvurusunda bulundum….Garanti bankası, Finansbank, Yapı Kredi, İş bankası…ama hiç biri vermedi kredi kartı : ))

Aradan baya bir süre geçti bu sefer HSBC advantage‘a başvurdum. Başvurumun kabul edildiğini duyunca, abartmıyorum baya baya sevinmiştim görmemişler gibi. Halbuki altı üstü kredi kartı işte, kartı eline aldığın gönden itibaren borçlanmaya başlıyorsun bankaya, durum bu yani. Bununda neyine sevinmişsem artık bilmiom. Haa işime yaradığı da oldu bazen, hemde çok…. o anlarda sevindiğim günü hatırlayıp boşuna sevinmemişim demek ki diyorum ama her ayın 14′de de durum bunun tersine dönüyor, lanet ediyorum o güne:)

Diyorum ki hazır bu kredi olayına girmişken bir de banka dan ihtiyaç kredisi alıp, bilgisayarımı mı yenilesem ne yapsam…Baya modası geçti yaa bunun:/