Kevin Costner, Demi Moore ve Dane Cook gibi birçok başarılı yıldızı bir araya getiren Mr. Brooks filmi başarılı bir iş adamı olan bay Brooks’un (Kevin Costner) cinayet bağımlılığını konu alıyor. Medya ve kamuoyunda “Parmak Katili” olarak anılan bay Brooks’u öldürmeye iten kişi sadece kendisinin görüp konuşabildiği Marshall’dir. Marshall filmde bir nevi Mr. Brooks’un “İD”‘i rolündedir ve Brooks süperegosuyla id’ine söz geçirememekte, sonuç olarak da ortaya seri cinayetler çıkmaktadır. Filmde en çok dikkatimi çeken yer belki de başındaki Mr. Brooks’un “tanrım, değiştirebileceğim şeyler için değiştirme cesareti ver, değiştiremeyeceğim şeyler için ise kabullenme gücü ve bu ikisi arasındaki farkı anlayabilmek için de bilgelik ver.” duasıydı.

Öldürülecek kişi veya kişiler asla bir tanıdığın olamaz, daha önce hiç bir yerde kaşılaşılmış olunmaması gerekir gibi cinayetlerin belli bir kurallı vardır. Mr. Brooks bu kurallar çercevesinde Marshall’ın kafasını çelmesiyle gece bir çiftin evine girip ikisini de öldürür. Ancak çifti vurma sahnesinde perdeler açıktır ve çifti gözetleyen röntgenci komşuları olayı görüp Mr. Brooks’un fotoğraflarını olay yerinde çeker. Herkes fotoğrafları götürüp polise vermesini beklerken bizim komşu Mr. Brooks’tan daha da piskopat çıkar ve Mr. Brooks’tan bir sonraki cinayetinde kendisini de çağırmasını, kendisininde cinayet işlemek istediğini söyler. Filmin devamı Mr. Brooks’un eleman ile ilişkisini ve polislerinde git gide seri katilimize yaklaşmasıyla devam ediyor ve sonu süprizle bitiyor. Polis dedimde aklımda geldi şimdi, oldum olalı bu filmde olduğu gibi (Demi Moore) bayan polislerin işleri ve özel hayatları arasında sıkışmasına sinir olmuşumdur. Neyse benden bu film hakkından da bu kadar, izleyecek olanlara iyi seyirler…