Bir Kalem Bin Kelam

Adolf Hitler ne de haklıymış meğer

Yaşarzade — Tue, 06 Jan 2009 22:26:44 +0000

İslam Dünyasının, geride bırakmış olduğumuz 20. yüzyılın en büyük diktatörlerinden biri olarak gösterilen Nazi Almanya’sının unutulmaz lideri Adolf Hitler’e tam bir asır sonra giriştiği Yahudi soykırımında hak vereceğini aklının ucundan bile geçiren varmıydı acaba. Müslümanlık dini her ne kadar cana kıymayı günah ve haram kılmış olsa da, bugün İsrail’in Filistin’de yaptıkları karşısında Hitler’i mum ile arıyoruz…

Her seferinde Hamas’mış, terörü yok etmekmiş gibi binbir türlü içi boş bahanelerle Filistin ve Filistin’de yaşayan masum halka, kullanıldığında savaş suçu sayılan üst düzey teknolojik silahlarla saldıran İsrail’e nedense sürekli olarak bize insan hakları dersi vermeye çalışan Batı dünyası sessiz kalmayı tercih ediyor. Son kaç günden beri Gazze’ye yapılan saldırılarda haber ajanslarının objektiflerine yakalanan resimlerin ve videolarin açık açık gösterdiği İsrail’in kullandığı savaş suçu sayılan silahlar veya saldırılarda hayatını kaybeden siviller ve bebekler bakalım tarih sayfalarına ne diye geçecek…

Sadece İsrail-Filistin olayıyla sınırlı değil mesele, daha önce ABD’nin Irak gibi bağımsız bir ülkeye sözde özgürlük getirecekleri bahanesiyle saldırması konusunda (zaten bağımsız olan bir ülkeye nasıl özgürlük getiriliyorsa artık, ya da bundan sana ne dünyanın diğer tarafından burnunu sokuyorsun) , ikincisi, kendi vatandaşlarının bile inanmadığı 11 eylül olayı gibi bir kandırmacadan sonra Afganistan’a saldırmaları konusunda sürekli olarak ölü sessizliğine bürünen ve kendilerini adeta medeniyetin beşiği ilan eden Avrupa Birliğine üye ülkeler söz Türkiye’nin kendi vatandaşını ve çıkarlarını korumaya geldiğinde tekrardan adalet ve insan haklarının baş savunucusu olurlar. Bunun örneğini de yakın tarihte yaşadık, bir Kuzey Irak harekatında dağa-taşa ve elin kanlı terör örgütü üyelerine bomba yağdırmayı bile insan haklarına aykırı bulup bununla yetinmeyerek PKK’lı teröristleri birer örgürlük savaşçısı ilan ettiler.

Tüm bu yaşananları göz önüne aldığımız da yıllardır girmek için adeta bir tarafımızı yırttığımız Avrupa Birliği’nin bir hristiyan klubunden başka birşey olmadığını anlamamak veya görmemek için ya kör ya da affedersiniz mal olmak lazım.

Diğer Konular

Mr. Brooks THY’nin yeni yüzü olmaya hazırlanıyor

Yaşarzade — Tue, 06 Jan 2009 19:57:58 +0000

Geçtiğimiz aylarda Star Alliance havacılık grubunun 20. üyesi olan Türk Hava Yolları, yurtdışındaki reklam ve tanıtım çalışmalarına son hızla ve büyük bir özveriyle devam ediyor. Bu amaçla yapılan çalışmalarda THY’nin simgesi ve yeni yüzü olmaya aday olan kişi ise Hollywood sinemasından hepimizin de yakndan tanıdığı Kevin Costner. Yıldız oyuncu ile reklam çalışmalarına imza atacak olan THY, Constner’ın oynacağı reklam ile tüm dünyanın zihninde , Kevin Costner’ın bir Hollywood efsanesi ve yıldızı olduğu gibi, kendisinin de gökyüzündeki efsane & yıldızı olduğu imajını yaratmaya çalışacak.

Özellikle Mr. Brooks filminde büyük hayranlık duyduğum Kevin Costner’ın böylesine bir kampanya da yer alacak olması THY için büyük bir artı olacağına inanıyorum. Tabi bu arada kendisinin yazıp, yönetip ve oynadığı Oscarlı film “Kurtlarla Dans” ı da unutmamak lazım. Özellikle son yıllarda büyük gelişmeler kateden Türk Hava Yolları’nın reklam kampanyasının gerekli ilgiyi göreceği ümidiyle şimdiden çalışmalarında ve hizmetlerinde başarılar diliyorum.

Bu arada Costner hayranlarına da, yıldız oyuncunun önümüzdeki günlerde Türkiye’ye geleceğini ve reklam kampanyası dolayısıyla bir kaç gün misafirimiz olacağını haber vereyim…

Benzer Konular

Opera 9 serisi ile internette sörf keyfi

Yaşarzade — Mon, 05 Jan 2009 17:19:14 +0000

Şimdiye kadar internet tarayıcı olarak mozilla firefox kullanıyordum. Gerek kullanışlılık gerekse güvenlik açısından firefox, bilgisayar teknolojisi alanında en büyük rakiplerinden biri olan internet explorer’a açık ara fark atmış durumda günümüzde, ee durum bu olunca firefox dururken İ.E. kullanmak biraz abes olurdu zaten. Bu farkta tabi ki firefox’un açık kaynak kodlu olması dolayısıyla kişiye özel eklentilerle daha da üst seviyelere geliştirilebilir olmasının da katkısı büyük. Tüm bu nedenlerden dolayı bilgisayar denen mekanizmayla tanıştıktan kısa bir süre sonra internet explorer’ın artık beklentilerime cevap vermemeye başlaması üzerinde Firefox kullanıcıları kervanına dahil oldum.

Yukarda firefox kullanıcısıydım dedim ama şuan yani daha doğrusu bugün Opera 9 serisini bilgisayarıma indirip kurana kadar öyleydim. Opera tarayıcısını kurup açtıktan sonra firefox’da soğudum…tabi bu firefox’un kötü bir internet tarayıcısı olduğu için değil kesinlikle ama Opera 9 kesinlikle, Bülent Ersoy’un deyimiyle, fevkaladenin fevkinde birşey. Görsellik olarak baktığımızda gerçekten oldukça şık ve bir o kadar da mutevazi duran bir tasarıma sahip. Kullanım ve fonksiyon olarak önceki Opera sürümlerindeki tek tuşlu kısayol kombinasyonları daha da geliştirilmiş (Örneğin tek klavye tuşu ile tab sayfalarını geriye alma, tab sayfalarını arka planda açma vs vs.). Hernekadar Opera 9 serisinde yapılmaya çalışılan bir çok yenilik beraberinde güvenlik açıkları da getirmiş olsa da, Opera 9.6 ya kadar geçen süre zarfında yapılan güncellemelerle hepsi teker teker kapatılmış gibi görünüyor…

Ayrıca hız olayında da firefox ve internet explorer ‘a göre bir hayli ilerde. İnternet sitelerinde gezinmek, E5′te gece vakti ferari ile son gaz yapmak gibi bir his veriyor adama (her ne kadar bu hissi tatmış olsam da veriyor işte ne biliim). Velhasılı kelam bundan sonra Opera ile daha sık internet aleminde sörf yapacakmışım gibi görünüyor. Yalnız firefoxtan da o kadar kolay kolay vazgeçeceğimi zannetmiyorum. Arada belki dönerim kızıl tilkime…

Benzer Konular

Mozilla Firefox ve Diğer İnternet Tarayıcıları

Yedi İsim… Yedi Yabancı… Tek Sır.

emreerdal — Sun, 04 Jan 2009 17:08:19 +0000

“In seven days, God created the World… and in seven seconds, i shattered mine.”

Yedi. Yedi isim; yedi yabancı. Yedisinin de ortak noktası tek br sır…

“The Pursuit of Happyness” dan sonra bir kez daha ve gerçekten anladım ki, Will Smith drama işinin hakkını veriyor. Henüz Türkiye’de herhangi bir sinemada ya da müzik markette rastlamadığım bir film bu “Seven Pounds”, bu yüzden ismi orjinal bırakmakta bir sakınca görmedim.

Alıntıdan ve isimden de anlaşılacağı üzere film “yedi” sayısının bir insan hayatı üzerindeki etkilerini ve yedinin kefaretini ödemeye çalışan bir IRS çalışanının hayatını konu alıyor. Zor durumda olan insanları bulup onlarla devlet adına görüşüyor ve durumlarında bir değerlendirme yaparak onlara bir şans vermeye ya da vermemeye karar veriyor. Başlangıçta sıradan bir drama konusu işleniyor gibi, yani en azından yönetmen izleyicide o tadı bırakmak istemiş. Daha sonra işler öyle bir hale geliyor ki bırakın olayları, kişilerin bile gerçek kimliklerini tam olarak anlayamıyorsunuz. Ve işte o an geldiğinde, daha önce de size sunulan ama çok anlamsız bulduğunuz diyalogun son verdiği ve başlattığı olaylar zinciri birden zihninizde beliriyor. Bir dakika önce anlamsız olarak gördüğünüz herşey toplanıyor, ve boğazınıza bir düğüm gibi yapışıyor; insan ömrünün değerliliğini, ne kadar bir ince çizgide yaşadığımızı, bedel ödemenin insana hayatında ne derece değişiklikler ve fedakarlıklar yaptırabileceğini ve bunları yaparken ne kadar titiz davranıldığını gözler önüne sererek…

Şu Flashback (ket vurma) tekniği gerçekten usta ellerde nefis tatlar verebiliyor. Hele ki Will Smith tam da bir flashback in sonunda kan ter içinde uykusundan uyanıyorsa işte o zaman tadından yenmiyor bile. İnce düşünülmüş detaylar ve ilk bakışta birbirinden bağımsız gibi görünen hareketlerin sonunda ustaca birbirine düğümlenmesi de ancak Gabriele Muccino gibi yetenekli bir yönetmenin ellerinde hayat buluyor.

Film hakkında düşüncelerimi belirtirken bu kadar zorlanmamın ve lafı çok dolandırmaya meyilimin sebebi şu, belki film hakkında bir fikre, bir yargıya; hatta önyargıya kapılmanızdan korkuyorum. O yüzden detaya ait hiçbir belirti vermeden bu filmi izlemeye ikna etmeye çalışıyorum sizi. Çünkü izlemelisiniz… Bu filmi izleyin. Ne yapıp edip bir yerden bulun ve hayatınızın 118 dakikasını, geri kalan yıllarınızı sorgulamak adına bu filme ayırın. Eminim pişman olmazsınız. Kimbilir, içinizdeki sorunun cevabı belki de bu 118 dakikada gizlidir…

Benzer Konular

Hayatımda İzlediğim En Berbat Will Smith Filmi “Ben Efsaneyim”

“Mission İstaanbul” ile İstanbul sokaklarında aksiyon

Yaşarzade — Sun, 04 Jan 2009 16:42:34 +0000

Dün gece yapacağım birşey olmamasının verdiği can sıkıntısıyla internette dolaşırken Bollywood yapımı bir filmle karşılaştım, sinema sektörünü yakından takip ediyor olmama rağmen geçtiğimiz yaz Amerika ve Hindistan’da vizyona giren ve Türkiye’de 9 ocakta gösterime girecek olan bu filmi gözden kaçırmışım. Filme karşı olan merağımı artıran en büyük etkenlerden birisi de ilk görünüşte ismiydi tabii ki….”Mission İstaanbul” dan bahsediyorum….

Film finans ve diğer iş sektörlerinin küresel terörizm ile olan ilişkisini ortaya koyması açısından hoşuma gitti, bir de hemen hemen her gün geçtiğim yerlerde çekilmiş olması… yürüyüp geçtiğim sokaklarda aksiyon yaratılmış olması benim açımdan filme bir artı değer daha kattı. Ancak şunun da üstünde durmakta fayda var filmde geçen Türkiye’deki bir medya grubunun dünyadaki en büyük terör olaylarının ana kaynağı olması, dünyanın bize bakış açısıyla doğrudan orantılı mıdır? Bunun cevabını sizlere bırakıyorum… Bir de film de ara sıra uçakta seyahat eden ABD başkanı George Bush’a “Turkey” denildiğinde aklına gelen ilk şeyin hindi olması da bence Türkiye’nin uluslararası statüsüyle orantılı birşeydi.

Filmin sonunda Vikas ile Rizwan tek başlarına dünyadaki terörizmin kaynağını kurutmaları, biraz Battal Gazimsi de olsa genel olarak güzel bir filmdi, yukarda bahsettiğim şeyleri saymazsak tabii. Haa unutmadan Emniyet teşkilatımızı da kutlamak istiyorum bu film vasıtasıyla, zira polislerimizin dehşet bir ingilizcesi vardı…

Benzer Konular

2009 ÖSS sınavına girecek adaylar çok şanslıymış(!)

Yaşarzade — Sat, 03 Jan 2009 14:28:55 +0000

ÖSYM Genel Başkanı Prof. Dr. Ünal Yarımağan’ın geçtiğimiz günlerde yaptığı açıklamaya göre bu sene yani 2009′da ÖSS’ye girecek olan üniversite adayları, geçen senelerde sınava girenlere göre daha şanslılarmış. Nedeni ise geçen yıl (2008 ) yeni açılan fakülte ve Üniversitelerle birlikte Yükseköğretime giren öğrenci sayısınının fazlalığı ve aşağıya çekilen baraj puanları nedeniyle ÖSS’yi kazanamayan öğrenci sayısının geçen senelere oranla kat ve kat aşağıda olmasıymış. Ve Prof. Doktorumuz dert edinmiş herhalde bu konuyu kendisine, üşenmemiş almış eline kağıt kalemi başlamış hesaba, hesabına göre bu yıl sınava giren her 2 öğrenciden bir üniversiteye adımını atacakmış….Tüm bu nedenlerden dolayı 2009′de Öss ye girenler acayip şanslı ya da halk arasında “ballı” diyebileceğimiz gruba giriyorlarmış…

Şimdi Sayın ÖSYM Genel Başkanı’nın hesaplarını bırakıp, çarşı hesabına göre bakalım acaba gerçekten de şanslı mı bu kitle….Şöyle bir 2009′da Yükseköğretim kademesinde bir programa yerleşecek olan adayların karşılacağı sorunları yazalım teker teker…

Bu yıldan itibaren, belediyelerin burs verme yetkisi ellerinden alınmış olup, Üniversite öğrencilerinin tek gelir kaynağına balta vuruldu.
Pratiğin “P” sine bile dayanmayan ezberci anlayışın Üniversitelerimiz de bile revaçta olması neticesinde, tekdüze kalıplaşmış bilgi aktarımının devam edeceği anlamsız bir eğitim kademesine geçilmesi.
Yükseköğretim hayatı boyunca kirada oturmak isteyecek olan adayların, kirada kalacakları evin normal kira bedelinden fazlasını ödemek zorunda kalması (Ev sahibinin, 3-4kişi bir araya gelir öderler kirayı ne olacak hesabı)
Üniversite mezunu her üç kişiden ikisinin bugün boşta gezdiği gerçeği…Bunun Prof. Dr. Ünal Yarımağan’ın hesabına çevirirsek 2009 ÖSS sınavına giren her 6 kişiden 5′nin boşta kalacağı gerçeği ortaya çıkıyor..
ve dahası…..

Dahasını yazmayacağım, milletin hevesi kırılmasın.:) İyisi mi gelin de görün ne kadar şanslı olacağınızı…Ardından sayın başkana da bir rahmet duası edersiniz artık, bu kadar şanslı olunmaz ki diye .:)

Diğer Konular

Sinema sektöründeki “Fransızlar”

Yaşarzade — Fri, 02 Jan 2009 20:27:42 +0000

Şimdiye kadar izlediğim tüm Fransız yapımı filmlerin sonunda, sürekli bir hayal kırıklığı, keşke filmi izlemeyip başka birşeyler yapsaydım duygusu içinde oldum. Sorun benden mi kaynaklanıyor? ben mi anlayamıyom bunların ürettiği filmlerin temalarını ya da kurgular bana mı basit geliyo diye düşünmeye başladım ve açıkcası kendimi sorgulama noktasına kadar geldim Fransız film endustrisi sayesinde ancak bir Hollywood yapımı veya Türk filmini izledeğimde durumun farklı olduğunu görünce adamlardaki aykırılığın farkına vardım….Oraların (Fransa) havasından, suyundan mıdır? Kültür farklılığından mıdır? Ya da ne bileyim adamlar çok mu uğraşıyo anlamsız ve adeta çekilmiş olmak için çekilen bu filmeleri meydana getirmek için bilmiyorum ama dün gece izlediğim bu son Fransız filmi “Çılgın Polis (Locked out)” ile iyice tiksindirttiler beni. Bu filmden önce izlediğim “VidoQ” ile umutlanmıştım gerçi onların adına lakin bu umut boşunaymış, adam olmaz bu adamlar .:)

Filmi aslında izlemeyecektim ancak daha önce aynı isimle Türkçe çevrilmiş başka bir filmin etkisinde kalmış olacağım ki başladım seyre. Film, sokaklarda yatıp kalkan, elindeki tiner poşetinden tineri soludukça binbir çeşit halisünasyonlar gören film kahramanımızın bir gece köprüden atlayan birini görmesi ile başlar. Köprüye çıktığında atlayan kişiden geriye sadece polis uniformaları dolusu bir valiz vardır. Anlayacağımız üzere atlayan kişi bir polismiş. Bundan sonra tinercimiz polisin uniformalarını giyerek emniyet teşkilatının nimetlerinden faydanlanmaya başlar. Gün geçtikçe kendini polisliğe iyice kaptıran tinerci şehrin altını üstüne getirmeye başlıyor…Altını üstüne getirmek derken filmi izleyecek olanlar sakın olan Hollywood sinemasından aşina olduğumuz aksiyon sahneleri beklemesinler, kendi çapında aksiyon komedi tarzı birşeyler yapmaya çalışan Fransızlar, bu sektöre da fransız olduklarını bir defa daha kanıtlamış oldular bu film ile…İzlemeyenlere tavsiyem, boşuna vaktinizi harcamayın…

Benzer Konular

Al Pacino ve Robert DeNiro’dan “Orjinal Cinayetler”

Allah ıslah etsin ne diyelim

Yaşarzade — Thu, 01 Jan 2009 21:59:43 +0000

Sıradan ve sokakta görseniz tanımayacağınız biri olarak basında zaman zaman çıkan bazı haberleri görünce resmen insanlığımdan utanıyorum. Bu haberlerin en son örneğini ise dün gece geride bıraktığımız yılbaşı gecesinde Taksim meydanında artık sıradanlaşan taciz olayında gördük. Yalnız bu sefer ki rezaletin önceki yıllardan bir farkı vardı. Geçen yıllarda yaşanılan insanlığa ve hatta hayvanlığa bile yakışmayan bu tür durumlarda sadece o rezil taciz olayları vardı. Ancak dün karşımıza çıkan rezalete ise pişkinlik ve yüzsüzlük de eklenmişti.

Öyle ki, kusura bakmayın başka kelime bulamadım, aba…lıktan kudurmuş olan bu mahluklar bir yandan oraya eğlenmeye giden vatandaşlara tacizde bulunurken diğer taraftan “tacize hayır”, “kahrolsun İsrail” sloganları atıyorlardı. Ancak o kadar sefil ve acınacak durumdalar ki o sloganları atarken aslında kendilerine lanet okuduklarının bile farkında değillerdi. Çünkü orda saldırıda bulundukları kişilerin ne Filistin’de İsrail füzelerine hedef olan masum insanlardan, ne de kendilerinin Filistinde tüyü bitmemiş bebeklere mermi sıkan İsrail’den bir farkı yoktu.

Bu mahluklara, o meydanda tacize uğrayan vatandaşın yerine bir an kendi akrabalarınızı koyun diyeceğim kusura bakmayın ama bunlar eminim akraba filan da dinlemezler görüntülerden anladığım kadarıyla…Peki ne oldu?, niye bu kadar uçkur düşkünü bir toplulukla karşı karşıyayız?, ya da neden bazılarına arpa bol geliyor? bu soruların cevabı maalesef cevaplandırabilecek ne bir yetim var ne de böyle bir konumdayım. Yapabileceğim tek birşey var o da bu aciz ve zavallı varlıkların selameti için dua da bulunmak….Allah ıslah eyleye….

Diğer Konular

Çekilişe saatler kala…

kadirzade — Wed, 31 Dec 2008 20:31:31 +0000

Az önce saydım birkez daha, tamı tamına on beş adet. Milli Piyango biletlerinden bahsediyorum. Daha önce de yazmıştım, ülkenin farklı yerlerinden almaya çalışacağım diye. Şöyle diyeyim Üç Manisa, iki de Kars bileti almış bulunuyorum, gerisini siz düşünün. İstanbul, Ankara, İzmir üçlemesinden büyük bir kısmı. Birçoğunuz gibi ben de şöyle diyorum çekilişe saatler kala; “bana çıkacak büyük ikramiye boşuna ümitlenmeyin”. Ve çıkınca neler mi olacak? Cevabını yarın bu sayfadan duyuracağım. Haydi herkese bol şans…

Benzer Konular

Kars İntibaları: Devlet ve Özel Sektör

kadirzade — Wed, 31 Dec 2008 16:24:34 +0000

Geçen hafta cuma gunu bir sebeple Kars’a gitmem gerekti. Dört gün boyunca bir yandan işlerimi hallederken biryandan da Sarıkamış Toprak Otel‘de kalıp hemencecik başkente geri gelmeyi planlıyordum. Ancak hayatım boyunca ilk defa gittiğim bu şehirde karşılaşacaklarım aklımın ucundan bile geçmiyordu. Ankara’yı soğuk bilirdim lakin Kars’a ayak basar basmaz gerçek soğuğun ne olduğunu anladım. Havaalanından çıktığımda dişlerim kırk yıllık düşmanların karşılaşmaları misali birbirine girerken damarlarındaki kan donmuş olacak ki ellerim hissiz kaldı ve bavulum paldır küldür yere yuvarlandı. Neyse ki belediye otobüsü hazırdı, derhal otele gidip güzelce ısınabilirdim. Otel Sarıkamış’taydı ve havaalanına 53 km yani yaklaşık bir 45-50 dk mesafedeydi. Yola koyulduğumda elli dakika oldu üç saat. Lapa lapa yağan kar yolları hemencecik kapamıştı. Neyse ki otele vardım. Bir de ne göreyim, sanki otel değil saray. Burada bu lüksü göreceğimi hiç düşünmemiştim. Odama çıkıp bir süre dinlendikten sonra akşam yemeği için restorana indim, böyle lüks bir otelden padişahlara layık yemekler çıkar ümidiyle ağzım sulanmıştı. Hayal kırıklığının bu kadarını yaşamamıştım, üçüncü sınıf bir lokantada dahi göremeyeceğiniz bir parça tavuk ve yanında bir kepçe yapışmış pilavı görünce gözlerime inanamadım. Üstelik garsonların kaba saba hareketleri de hiç ortama uymuyordu. Sanki sarayı eşkiyalar basmış ve yönetiyorlardı. Sonradan, iflas eden Toprak Holding’in borçlarına karşılık TMSF’nin buraya el koyduğunu öğrendim. Yani artık devletin malıymış burası. İşin aslı ortaya çıkmıştı, benim de beklentilerim o andan itibaren bu yönde gelişti. Otel beş yıldızlıydı ama fiyatlardan başka herşey bunun tersini söylüyordu.

Nihayet işim bitmiş, otelden ayrılmış Ankara’ya dönüş için hava alanının yolunu tutmuştum. Bu sefer kısa sürede vardık hava alanına. Bir sürprizle de burada karşılaştım. Türk Hava Yolları’na ait Anadolu Jet markasıyla seyahat edecektim ama müsaade etmediler. Hava kötüymüş, görüş kapalıymış, bir sürü mış mış… Bu yüzden de uçuş yapamayacakmışız. Bir yandan da özel firmalara ait uçaklar inip kalkıyor, demek ki sadece devletin görüş alanı kapalıydı. Çıldırmamak elde değil. Mecburen Kars il merkezinde yeni bir otele yerleşmek zorunda kaldım. Bu sefer ki çok yıldızlı değildi, tavanlar dökülmüş, saç kurutma makinası çalışmıyor, yatak örtüleri de nem kokuluydu. Ama görevlilerin müşterilere karşı tavrı beş yıldızın ötesindeydi. Acaba buradaki personeli alıp Toprak otele oradakileri de buraya yerleştirseydik nasıl bir değişiklik olacaktı. Muhtemelen herşey aynı kalacaktı. Ne de olsa birileri devlet memuru, maaşları sabit, hesap soran yok, diğerleri asgari ücretle çalışan işçi tayfası… Velhasıl birkaç günlük doğu ziyaretim devlet ile özel sektöre dair ayrıntılı bir kıyaslama yapmama vesile oldu. Sizi bilmem ama ben artık özelleştirmelere karşı değilim.

(Bu arada Ankara’ya dönebildim ve burada hiç üşümüyorum, çünkü kaldığım yer devletin merkezinde ama devlete ait değil.)

Benzer Konular

Mr. Brooks THY’nin yeni yüzü olmaya hazırlanıyor