nargile keyfime diyecek yok be yawwİçmeye başlamadan önce ne anlıyorlar şu zıkkımı içmekten denilen (ki keza bu sigara olayında da geçerlidir)  ancak tiryakileri içinde vazgeçilmez olan nargile alışkanlığım yaklaşık üç veya dört yıl öncesine dayanıyor. Ve yukardaki soruyu sorup duranlara da içmiyorsan otur oturduğun yerde, bi nargile keyfimiz var zaten onunda içine etmeyin dicem ancak sigara yasakları başlayalı içine edilmiş durumda.

Evet dediğim gibi 3 veya 4 yıl önce üniversite sıralarındayken başladı nargile ile olan ilişkimiz, şuan arada sigara kaçamakları yapsam da yine de yerini tutmuyor nargilemin. Tanıştıktan sonraki en büyük keyif olarak ta Beyazit’ta Süleymaniye camii’nin yan tarafında bulunan Lalezar ile Tophane’deki Nargile kafeleri mesken edinmiştim artık kendime.

Tabi o zamanlar acemisi olduğum için farketmezdi benim için marpucudur, tütünüdür bilmem kömürüdür. Ancak zaman içinde işin ehli olduktan sonra nargilemin tütününe de marpucuna da dikkat ediyor insan. Çünkü bunlar gerçekten de keyifli bir nargile içimi için önemli unsurlar.

Bir de bu konuda ifrit olduğum birşey var ki o da şu; adamın tıp’la alakası yok, ya da en azından ömründe bi kere olsun nargile’nin n’sini bile içine çekmemiştir gelir nargileyi  sigarayla aynı kefeye sokar….alıp böylelerini başını nargilemden her nefes çekişimde duvarlara vurasım gelir…