Üniversitelerin yeni eğitim-öğretim yılına girmelerine haftalar kala, yüksek öğretime bu sene ÖSS canavarını atlatarak giren yeni üniversiteli arkadaşlarımız eminim ilk ders saatini merak ediyorlardır. Bu arkadaşlarımız sınıfa ilk girdiklerinde çevrelerini şöyle bir süzüp sonraki yıllarda bilmem cumaya giden veya gitmeyen, baş örtüsü takan takmayan, koridorda sigara içen bahçede içen, gömleğini pantolonun içine sokan ya da sokmayan gibi tuhaf tuhaf gruplaşmaların temelini oluşturacak olan arkadaşlıklara yelken açacaklar. Ama ilk bir iki gün olacakları ben söyliyeyim size, herkes öyle bön bön bakınıp duracak ve tanıştıkları kişilere ilk soracakları soru ” nereden geldin? kaç puanla geldin”. ilk ay boyunca bu soruları yanıtmaktan gına gelmişti artık bana.

Bir de bizim universiteye girdiğimiz sene cemaatvari oluşumlar universitelerde bayağı bir aktifti ve saf anadolu yiğitlerini kendilerine çekebilmek için her türlü göz boyamayı yapıyolardı:). Hatta oyleki herhangi biri bizim için birşey yapsa şizofren gibi ” niye yaptı lan şimdi bu bunu? arkamdan kuyu mu kazıyoo yoksa? ” diye vesveselere kapılırdık… ama üçüncü sınıfa kadar herkesin rengi belli oluyor. Gerçi şu aralar yeni universiteye giren arkadaşlar için durum nedir bilmiyorum…

Üniversiteyi yeni kazanan herkes eminim benim de yaptığım gibi hemen hayal alemine dalar, universiteden sonra yapacağı şeyler için değil tabi ki acaba ne kadar burs alabilceğim die… bu hayalle önüne çıkan her kapıyı çalar ancak bu kapıların %99,9 yüzüne kapanır tabi benim gibi orda burda torpili yoksa… benim gibi derken benimde torpilim yoktu yani yanlış anlaşılmasın… o kadar çaba ve arayışa ragmen elimizde bir tek öğrenim bursu/kredisi çıkarsa İBB bunun yanında bonus’tan bir burs ve sene başında kurdugumuz tüm hayaller ( arkadaşlarla eve çıkmak, yeni bir notebook almak, her akşam İstiklal e akmak, barlardan çıkmamak ) suya düşer. Dört sene boyunca tekrarlanır bu boyle…. ondan sonrada bi bakmışınız Üniversitede bitmiş ve o an hayatınızdan hiçbirşey anlamazsınız ve ne oldu lan bana dersiniz kendi kendinize  gitti boşu boşuna 16 yıl dersiniz ama yaşadıklarınızdan da bir bakıma pişman olmazsınız.